तिकडे किचनमध्ये, भुवन आणि शिल्पा तृप्तीच्या कड्यावर उभे होते. हालचालीचा वेग वाढला होता. तिचीही कम्बर खालून वर हालत होती. दोघांच्या हालचालींचा वेग इतका एकरूप झाला होता की, बघता बघता दोघांनीही तृप्तीचं शिखर गाठलं. तिने त्याला घट्ट मिठीत घेतले. त्यावेळी, त्याच्या आत घुसलेल्या मदन बाणाचं टोक तिच्या ओटीपोटात खोल कुठंतरी रुतलं होतं. प्रेमगुहेत त्यानं कारंजे उडवलं. प्रेम गुहेनेही तृप्त रसांचं अमृत शिंपडत प्रतिसाद दिला…
आणि अशा रीतीने, थर्टी फर्स्टच्या पहिल्या प्रहरात, जास्त थ्रस्टी असलेल्या भुवनचा फर्स्ट नंबर लागला होता.
मोहितने छान सेक्सोफोन म्युझिक लावलं होतं. शिल्पा प्रायव्हेट टेरेस वर टेबल सजवत होती. तिला आवडणारी स्पार्कलिंग वाईन, त्या दोघांची Chivas regel, काही संत्री, डार्क चॉकलेट्स, कबाब बार्बेक्यू करण्याची जाळी, खाली हळूहळू फुलणारे कोळसे, मॅरीनेट केलेले भरपूर चिकन, काही pomfrets… अशी जय्यत तयारी तिने केली होती. हलकी हलकी थंडी पडत चालली होती. या वर्षीच्या शेवटच्या संध्याकाळी, बुडत चाललेल्या सूर्याचं फक्त प्रतिबिंब क्षितिजावर उरलं होतं, आणि अगदी थोडेसे कपडे या तिघांच्या अंगावर.
तिघांमध्ये खूप चांगलं understanding होतं. त्या दोघांमध्ये जराही जेलसी नव्हती. शिल्पाच्या त्या टवटवीत सौंदर्यात बुडून जाण्यासाठी आसुसलेले ते दोघेही एकेमकाना तिच्यासोबत आनंद घेताना पाहून नाराज होत नव्हते, तर आनंदात सहभागी होत होते. दोघेही एकमेकांना चाल देत होते. आणि प्रत्येकवेळी एक भोगणारा आणि दुसरा लाळ टपकवत, अंडरवेअर चोळत पाहणारा, पाहून ती आतून सुखावत होती.
तिघांनीही ब्लॅक कलरच्या इनर वेअर घातल्या होत्या. भुवनची ट्रंक अंडरवेअर त्याच्या लांब तलवारीला म्यानेत ठेवण्याचं काम चोख बजावत होती.
मोहितची extra वी कट jocky त्याच्या छोट्याशा कट्यारीला उभार देऊन दाखवत होती.
शिल्पाची जाळीदार ब्रा, फक्त तिच्या कडक झालेल्या चॉकलेटी मनुक्यांना झाकण्याचं काम प्रमाणिक पणे करत होती. बाकी तिचा भरगच्च आणि समोर टोके दाखवणारा गोरापान उभार, त्या जाळीतून स्पष्ट दिसत होता. तिच्या पाठीच्या मणक्या वरच्या उभ्या खोलगट भागाचा नितंबाजवळ वक्राकार होत जाणारा वलयाकार भाग, नितंबा विषयी उत्सुकता वाढवत होता. त्या पाठीच्या खोलगट भागाच्या बरोबर थोडं खाली, दोन्ही नितंबामधली फट थोडीशी उघडी पडेल अशा बेताने घातलेली, तिची काळी पॅन्टी आणि समोर बेंबीपासून खाली प्रेम गुहेकडे जाणारी अस्पष्ट कोवळी लव दोघा प्रेमींना उकसावत होती. ती आता दोघांसमोर बसून त्यांचे पेग तयार करत होती. तिची स्पार्कलिंग वाईन ग्लासात भरत होती. आणि दोघांची अधाशी नजर मात्र मंद लाईट मध्ये चमकणार्या तिच्या गोर्यापान मांड्यावर होती.
तिघांनीही चिअर्स केलं अन पहिला घोट घेतला.
मोहित लाडात येऊन बोलला,
“डार्लिंग, आज बार्बेक्यू मी बनवणार. तोवर तुम्ही एन्जॉय करा.”
असं म्हणत तो स्वतःचा पेग घेऊन सोफ्यातून उठला. आणि बार्बेक्यूच्या सळईला चिकन पीस लावू लागला.
अजून एक दोन घोट वाईन पोटात गेल्यावर, ती उठली अन भुवन सरांच्या मांडीत जाऊन बसली. त्याची थोडी थोडी फुगत चाललेली अंडर वेअर तिच्या नितंबांच्या मऊशार स्पर्शाने सुखावून गेली. त्याचा डावा हात तिच्या पोटावर स्थिरावला. अन उजव्या हाताने पेग घेऊ लागला. पेग घेता घेता त्याने एक सीप हळूच तिलाही पाजला. स्पार्कलिंग वाईन वर अचानक, स्कॉचचा कडवट सीप घेऊन, शिल्पाचा चेहरा कडवट झाला. कडवट झालेल्या तोंडात त्याने एक silky कॅडबरी घातली. या अचानक गोडव्या ची चव, डोळे झाकून ती जिभेवर घोळवत होती, तोवर त्याने त्याची जीभ तिच्या ओठांमध्ये सरकवली. अन कॅडबरी विरघळता विरघळता कधी भुवनच्या तोंडात, कधी शिल्पाच्या तोंडात गोडवा भरत राहिली. ओठ चॉकलेटने माखले. आता ते एकमेकांचे ओठ चोखून चोखून आरक्त करू लागले. आधीच्या चॉकलेटच्या चवीमुळे गळलेली तिची लाळ, तिच्या माने वरून ओघळली. आणि ही संधी टिपत त्याने तिची सुंदर पातळ नाजूक मान चाटायला सुरुवात केली.
मानेवरून खांद्यावर, अन खांद्यावरून स्तनांवर तो कधी आला त्याचं त्याला कळलं नाही.
जाळी दार ब्रा त्याने काढून टाकली. चॉकलेटी मनुके अगदी मेलडी चॉकलेट खावं तसं तो चोखू लागला.
ती नकळत खाली घसरून पाय फाकू लागली, पुन्हा मांड्या आवळू लागली. तिच्या मांड्यांची हालचाल, ही तिच्या प्रेमगुहेतून फुटलेल्या झर्याचा परिणाम होता. हे मोहित दुरून पहात होता. त्याचं कडक झालेलं पौरुष आता चांगलंच उफाड्यावर आलं होतं. बार्बेक्यूची धग कमी करत त्याने स्वतःची निकर काढून टाकली. शिल्पाजवळ गेला. तिची पँटी काढून टाकली. तिच्यासमोर गुडघ्यावर बसून तिच्या फाकवलेल्या मांड्यांमध्ये त्याने स्वतःच तोंड खुपसलं. स्वतःच्या खरखरीत मिशी आणि दाढीने तिच्या प्रेमद्वारावर गुदगुल्या करत त्याने तिचा बार्बेक्यू अजूनच पेटवायला सुरवात केली. तिच्या बार्बेक्यू लाही थोड्या तेलाची गरज होती. ऑलिव्ह ऑईलची दोन बोटं त्या गूलाबी पाकळ्यांवरून चोळू लागला. तसतशा पाकळ्या अजूनच उमलू लागल्या.
उमलत्या पाकळ्यांच्या मधला गाभा पाहून मोहितच्या जिभेने, आतले मध टिपायला सुरवात केली. त्या प्रणय फुलाच्या गाभ्यातील पाणी तो चटचट करत पीत होता. अन तो पोकळ गाभा पुन्हा पुन्हा पाण्याने भरत होता.
पाकळ्यांची थरथर वाढत गेली… अन एका क्षणी तिने मोहितला थांबवले. त्याचं डोकं केसांना धरून वर केलं. आणि म्हणाली,
“प्लिज, घाल ना आता.…”
त्या सरशी मोहितने कातडी मागे सरकवली, आणि तिच्या उघड्या प्रेमद्वारातून प्रवेश केला.
वर भुवनच्या स्तन चोखण्याने, ती प्रचंड उत्तेजित झाली होती. तिच्या प्रेम महालाच्या भिंतींनी, मोहितचं असं काही स्वागत केलं की, ताठ मानेने युद्ध जिंकून महालात आलेल्या अकबराचे स्वागत, कनिस अनारकलीने करावं.
असं स्वागत, तिच्या प्रेमगुहेने कधीही केलं नव्हतं. आतून प्रेमरसाच्या उसळ्या सुरू होत्या. अन आतल्या गुलाबी भिंतींना घासत, प्रेम रसात भिजत जाताना कडकपणा आणखीच वाढत होता.
घर्षणाचा हा महोत्सव, लग्नानंतर पहिल्यांदाच इतका धुंद फुंद होत होता. मोहितचा घोडा आता, तिच्या प्रेम मंदिरात आतपर्यंत पोहोचत होता. गर्भ गृहाच्या घंटा वाजवून माघारी येत होत्या. तिच्या डोळ्यांवर धुंदी चढत चालली होती. त्या धुंदीत, भुवनचा मदन ध्वज तिने कधी चोखायला घेतला, हे तिचं तिलाही कळलं नाही. तिच्या तोंडात देण्याआधी त्यानं पूर्ण चॉकलेट माखून दिलं होतं. आणि ती पुन्हा लाळ गाळत ते चोखत होती. घर्षणाने गरम होणारा मदन बाण पुन्हा तिच्या लाळेने थंड होत होता. पुन्हा पुन्हा टणक होत होता. वर आणि खाली दोन्ही कडची कडक अस्त्र तिला आणखीच चेतवत होती. आणि तिचा कामाग्नी तिच्या शरीराचं बार्बेक्यू करत होता.
आता मोहितला तिचं मागचं, लहान प्रेम द्वार हवं होतं. त्यानं तिला उलटी व्हायला सांगितलं. ती उठली अन संधीचा फायदा घेत, भुवन सोफ्यात बसला. त्याच्या त्या भव्य दिव्य मदन ध्वजावर पाय फाकवुन ती सावकाश बसली. तो प्रचंड मोठा सोटा आत घुसताना, तिच्या शरीरात, बर्याचशा वेदना, वेदनेतून येणार्या सुखाच्या लहरी, एखाद्या विद्युत धारे सारख्या वहात होत्या. शक्य तितका आत घेत ती सोट्या वर स्थिर झाली आणि तिचे नितंब फाकवून मोहितने, मागच्या चोर दरवाजाने प्रवेश केला. आता, फक्त मोहित कम्बर हलवत होता, त्यासरशी शिल्पा पुढे मागे होत होती. अन भुवन सरांच्या मदन ध्वजाचा घर्षण सोहळा रंगात येत होता.
त्यांच्या तोंडातून सुस्कारे निघत होते. तिच्या स्तनांची टोके भुवनच्या तोंडाशी लगट करत होती.
त्याच्या अधाशी पणे बाहेर काढलेल्या जिभेवर टोके घासत होती.
मोहितने प्रवेश केलेला चोर दरवाजा, अन पुढचं महाद्वार यांच्या मधला भाग चांगलाच घासला जात होता. शिल्पाच्या आयुष्यात, तिने मिळवलेला सर्वात चांगला ऑर्गजम, त्या दोघांनाही तृप्तीच्या शिखराकडे घेऊन चालला होता.
मोहितची गती आता वाढली होती. ते पाहून भुवनने ही खालून गती वाढवली. या सुखाच्या सरी, दोघांच्या मध्ये राहून फक्त एन्जॉय करणं, एवढंच तिला करायचं होतं… दोघे अगदी साथ साथ गती वाढवत होते…… शिल्पा कितीदा झडत होती, हे तिचं तिलाही समजत नव्हतं… अगदी शेवटचे काही उत्कट क्षण ती सोसत होती……. हे तिचं तिला कळत होतं…
अन एक क्षण आला, भुवनने त्याचं शस्त्र बाहेर काढलं, मोहितने मात्र बाहेर न काढता, स्वताला तिच्या अंगावर झोकून दिलं. ती भुवनच्या अंगावर झोपली. तिच्या पोटाखाली भुवनचा मदनध्वज फुरफुरत होता, ओसंडत होता, तृप्तीचे ढेकर देत होता.दोघांच्या पोटाच्या मध्ये त्याच्या प्रेम रसांचं उधाण पसरलं होतं. अन मागून मोहितने त्याची भरती चोर दरवाजातून आत ढकलली होती.
नंतर कितीतरी वेळ तिघेही एकमेकांना चिकटून तसेच निर्वस्त्र पडून होते.
एकमेकांना चाटत होते. प्रेम दुनावत होते.
ती उठली, हलकेच शॉवर घेऊन आली. तिघांचे पेग पुन्हा भरले, अन एकही कपडा न घालता, दोघांपासून थोडी दूर, बार्बेक्यूची आग भर थंडीत चेतवू लागली.
बार्बेक्यू अन निखारे यात अंतर असूनही, उष्णता पोहोचते. अगदी तसंच एकमेकांचा कामाग्नी एकमेकांपर्यंत पोहोचत असेल. बार्बेक्यू मधून बाहेर येणार्या तेलासारखा तिचा कामाग्नी पुन्हा सावकाश तापत होता. अन भरलेल्या पेग सोबत दोघेही पुढच्या राउंडच्या तयारीला लागले होते.
तिघेही थ्रस्टी होते. तहान भागवायला पुन्हा पुन्हा जवळ येत होते, आणि एकमेकांच्या कामाग्नीला पहिला मान देत होते.
असा हा थर्टी फर्स्ट, त्यांच्यासाठी थ्रस्टी फर्स्ट ठरला होता.
सेल्फलेस असणं हेच प्रेमाचं खरं प्रतीक असतं हेच खरं.
समाप्त