तिने बिछान्यावर कुशीवर वळून माझ्याकडे पाहिले, तिच्या डोळयातून घळाघळा अश्रू येत होते. ती म्हणाली “मला माझ्या नशीबावर विश्वास बसत नाही. तू मला इतका सांभाळून घेतो आहेस. माझ्याबद्दल काहीही ऐकू आलं तरी तू त्यावर विश्वास न ठेवता माझ्याशी लग्न करून माझं आयुष्यच बदलून टाकलस. तुला मी काय देऊ शकते? माझ्याजवळ जे आहे ते तुझेच आहे. माझ्यापासून कधीही दूर राहू नकोस. मी तुझ्या पायावर माझी निष्ठा वाहते. मला निराश करू नकोस. आयुष्यात केव्हाही या माझ्या निष्ठेला तडा जाणार नाही याची खात्री बाळग.”
ती पुढे म्हणाली, “दुसरे म्हणजे माझ्या माहेरच्या माणसांची एवढी क्षमता नाही की तुला ते काही देऊ शकतील. उलट मलाच त्यांना वेळोवेळी मदत करावी लागेल. त्याला तुझा थोडा जरी काही विरोध असेल तर तसे स्पष्ट मला सांगून
टाक. मला त्याबद्दल काही गैर वाटणार नाही. मी तत्काळ तुझ्या आज्ञेचे पालन करीन” असे म्हणून ती माझ्या पाया पडली. मी तिला तिचे दोन्ही खांदे धरून उठवलं आणि तिची हनुवटी माझ्या बोटाने उचलून म्हणालो, “मी तुझ्याशी लग्न करावयाचे ठरवले म्हणजे तुझ्या सगळ्या गुण-दोष आणि आप्तेष्टांसहीत तुला मी स्वीकारले आहे. तसेच तुझे माहेरच आता मला माझे नातेसंबंधी आहेत कारण मला माझे असे कोणीच नातेवाईक नाहीत. माझा संभाळ माझ्या आजीने केला. माझे आई वडील माझ्या लाहानपणीच गेले. दोन वर्षापूर्वी आजीही गेली. आता कुणीच नाही उरले. “
मग तिला पुढे विचारले, “तुझ्या घरी कोण कोण आहेत?”
तिने सांगितले, “माझे आई वडील, दोन लहान भाऊ व एक मोठी बहीण जिचे लग्न झाले आहे. ती बडोद्याला
असते. तिचा नवरा बैंक ऑफ बरोडामध्ये मॅनेजर आहे. बाकी मंडळी सुरतेस असतात. ” ती पुढे म्हणाली, “वडील रिटायर झाले आहेत. भाऊ शिकत आहेत. दोघेही इंजीनीअरिंगच्या दुसर्या व तिसर्या
वर्षात आहेत. मोठ्या बहिणीचा नवरा आपला संसार सांभाळून थोडीफार मदत करतो म्हणून सध्यातरी सर्व काही ठीक चाललं आहे. मला नोकरी लागल्यापासून मी जे पैसे पाठवते ते मात्र साचवून ठेवत आहेत. त्यातून कधी गरज लागली तर मला विचारून काढतात, पुन्हा जेंव्हा असतील तेंव्हा मला सांगून ठेवतात.”
‘आपल्या लग्नाबद्दल कळविलेस का?” मी. “
“हो पण असे गोव्याला येऊन करणार व केव्हा करणार ते नाही कळवले.” ती… खरं म्हणजे ती आमच्या प्रपोझलबद्दल इनोसंट होती. चकोरने तिला काहीच सांगितले नव्हते. आत्ताच सांगून काही उपयोग नव्हता. तिला हळूहळू सगळी कल्पना देऊन त्यात असलेला माझा व तिचा फायदा हे सगळे कळण्यासाठी अजून थोडा काळ जावा लागणार होता. तिच मन त्या प्रपोझलला होकार देईल की नाही हे आज सांगणे कठीण होते. पुढच्या गोष्टी पुढे.
“तुला रडायला काय झाले ते सांग. मी.
“अरे माझ्या माहेरची परिस्थिती जर माझे लग्न थाटाने करून देण्यासारखी असती तर हे आजचे आपले लग्न
सुरतेस झाले असते.” ती.
“म्हणून त्यात रडण्यासारखं काय आहे?” मी
“तुला नाही ते कळायचं.” तिच्या डोळयांत पुन्हा अश्रू जमा झाले.
‘आता एक काम कर तू सुरतेस फोन कर व कळवून टाक की माझे लग्न था वेडयाशी लागले आहे. येऊन मला वाचवा हो वाचवा ह्या वेडयापासून. मी कोणीतरी
मात्र ती मला मारायला धावली. मी म्हणालो, ” पण योग्य जागी मार अवघड जागी मारलेस तर तुझेच नुकसान होईल.”
“योग्य जागा दाखवती.
“आधी तू दाखव.” मी.
आता मात्र ती मला बिलगली व म्हणाली, “अस्सा गोड आहेस की एकदम माझं रडणं थांबवलंस.”
“हे बघ रीतू, तू उगीच काळजी करू नकोस. सगळं काही ठीकच होईल. मलातरी तुमच्याशिवाय कोण आहे ती पुन्हा मला बिलगली व माझ्या ओठांवर आपले ओठ घासले. जीभ तोंडात फिरवली आणि माझी जीभ चोखली.
” मी.
मी तिच्या पाठीवर हात फिरवत तिला पलंगावर आडवे केले. माझे कपडे काढून लुंगी नेसत तिला म्हटलं, “चल आता
जेवण मागवून जेवून घेऊ.” “बरं.”
जेवणाची ऑर्डर देण्यासाठी वेटरला बोलावले. व्हिस्कीची एक बाटली व सोडा अगोदर घेऊन येण्यास सांगितले. ते सगळे आल्यानंतर वेटरला सांगितले की बरोबर एक तासाने जेवण घेऊन ये. “एंड डू नॉट डिस्टर्ब टिल वी कॉल.” मी दोन ग्लासमध्ये व्हिस्की ओतली, बर्फ व सोडा घालून ग्लास पाण्याने पूर्ण भरले. आम्ही एकेक मोठा सिप मारून ग्लास ठेवले. कविता (रितूला कधी कधी मी लाडाने कविता म्हणतो) जवळ येऊन बसली. “हे काय आज साडीचा मूड आहे वाटतं म्हणूनच तुझ्या अंगावर इतका वेळ राहिली आहे. “
तिने डोळे वटारले “मग काढून टाक. “
‘आणि बाकीचे?” मी.
“बाकीचे काय?” ती.
“कवच कुंडले.” मी. “पोपट बोलायला लागला.” ती.
“मग पिंजर्यात कोंडून ठेव.” मी.
“कुठला पिंजरा?” ती वेड पांघरून म्हणाली…
“ती कवच कुंडले काढल्यानंतर पिंजरा दिसू लागेल.” मी…
“मग पिंजर्यात घातला की पोपट रात्रभर तिथेच राहिल. त्याला बाहेर काढायचे नाही. ती.
“त्याला काय तो दोन दिवससुद्धा तिथे राहील. फक्त त्याला सतत दाणा पाणी मिळाले की झाले. मी.
‘आता गप्प बसायला काय घेशील?” ती… “पोपटाला काय हवे दाणा, पाणी. ” मी.
‘आता मारीन हां.” ती.
“तू मला मार, मी तुझी मारतो.” मी.
“काय मारतोस?” ती.
“जी मारण्यासाठी तयार असेल ती.” मी.
“मग तयार कर ना.” ती. “कुणाला तयार करू?” मी.
“जिची मारायची असेल तिला.” तिने मला डोळा मारला.
आम्ही ग्लास संपवले, मी ते पुन्हा भरले. आता मी तिच्याकडे पाहात म्हणालो, “मला तू पहिल्यांदा जेव्हा त्या हॉटेलमध्ये पाहिलेस तेंव्हा तुला माझ्याविषयी काय वाटले?”
“गुड, ऍक्सेप्टेबल, एफोर्डेबल ऍन्ड घुरेबल हजबंड मटिरीअल फॉर इमिजिएट युज.” (चांगला, सुंदर, परवडण्याजोगा आणि टिकावू नवरा जो तत्काळ वापरण्याजोगा आहे.)
“मग आता तो तर खरोखरचा नवरा झाला आहे त्याचा तत्काळ वापर कर. मी.
“मी तर त्या दिवशीपासूनच स्वप्नातसुद्धा त्याच नवर्याचा वापर करीत आहे.” ती. ‘आत्ता तर हे सत्य आहे, स्वप्न नव्हे.” मी.
आम्ही व्हिस्की संपवली व सकारात्मक तयारी करत फोन करून पदार्थ मागवून घेतले. मी तिला म्हटले “चल
जेवायला सुरवात कर.” “नेहमी सारखं?” ती.
“हो.” मी.
तिने दार आतून लावून घेऊन लंचची किल्ली टेबलावर ठेवली.
आधी माझी लुंगी काढून टाकली. मग माझा लवडा हातात धरून एकदा पूर्ण चाटला आणि नंतर तोंडात घेऊन चोखला.
जेवण्यास सुरवात केली. डावा हात माझ्या लवडयावर ठेवून उजव्या हाताने एकेक घास अगोदर आपल्या तोंडात घेऊन माझ्या तोंडात भरवत होती. माझे हात रिकामेच असल्याने मी तिचे सगळे कपडे काढून सोफ्यावर फेकले, मग तिच्या स्तनाच्या बोंडाना चोखत चघळत स्तन कुस्करू लागलो. आज जेवणात मुद्दामहून श्रीखंड मागवलं होतं. तिने श्रीखंडाची वाटी आपल्या स्तनाजवळ आणून बोंडे त्या श्रीखंडात बुडवली व मला चौखायला दिली. मी एकदम तोंडाचा मोठा ‘आ’ करून अर्धा स्तन माझ्या तोंडात घेऊन चोखला. तिने मग वाटीत माझा लवडा बुडवला आणि आपल्या तोंडात खोलवर घालून चोखला. आळीपाळीने तिने श्रीखंड एकदा स्तनाच्या बोंडावर तर एकदा जीभेवर लावून कधी स्वतःच्या ओठावर लावून मला चाटावयास दिले.
मी पण माझ्या लवडयावर श्रीखंड लावून मग लवडयानेच तिच्या पुच्चित घालून मग ते चाटून खाल्ले. तिच्या गांडीत श्रीखंड लावताना माझ्या ऑडयावर लागलेले तिने चाटले. त्याच वेळेस मी तिची गांड चाटली. असे खेळीमेळीने आमचे जेवण झाले. तिने हात धुतले. माझे तोंडही तिनेच धुतले. टॉवेलला हात पुसत तिने माझे तोंड पुसले. मी सरळ पलंगावर जावून माझे पाय फाकवून बसलो. ती आली आणि तिने माझा ताठ झालेला लवडा आपल्या गांडीत घालून माझ्या पोटावर दोन्ही हात ठेवून आपली गांड वर खाली करू लागली. मी डोके वर करून तिचे दोन्ही स्तन धरून कुस्करत कुस्करत बोडे चोखू लागलो.
” असाच जर मला दिवस रात्र झवत बसशील तर मला तुझी इतकी सवय होईल की मी तुला मझ्यापासून कधीच दूर करणार नाही.” ती.
“मी तुला कधीच सोडून जाणार नाही.” मी.
मी तिचे उरोज गच्च धरून तिला खाली-वर करत असताना ती दोनदा पिचकारी उडावी तसे झडली. तिचे पाणी माझ्या पोटावर उडाले तरी मी तिचे स्तन सोडले नाहीत, अजून जोराने खाली-वर केल्याने माझ्या लवड्याला आत कंट्रोल करणे अवघड जाऊ लागले, तिने मग लवड्याला बाहेर काढले व पाणी गळण्याच्या एक दोन सेकंद आधी लवड्यावरचे कातडे मागे पुढे सरकवत एकदम सगळा लवडा तोंडात घेतला. लगेच माझी पिचकारी उडाली. तिला गिळायची पण गरज भासली नाही कारण पिचकारी तिच्या घशात गेली. तिने मग लवडा मस्त चोखून आंडी चाटून माझ्या पोटावरचे तिचे पाणी चाटून चाटून स्वच्छ करून टाकले. “तुझ्या दोन पिचकार्या झाल्या. माझी एकच झाली. माझी एक इच्छा आहे मला दोन्ही पिचकार्या जवळून पाहायच्या आहेत.”