Skip to content
AstroPaper
Go back

मातृत्व – प्रेमाची कहाणी | भाग २७

Updated:
Edit page

प्रीथा बाहेर आली; सलीम बेडच्या काठावर पाय लटकत बसला होता. तिने त्याच्याकडे लाडक्या नजरेने पाहिले, तो उठला आणि बाथरूमकडे निघाला, ‘मलाही लघवी करायची आहे आई…’ तो म्हणाला. प्रीथाने आळशीपणाने जांभई दिली, तिच्या डोक्यावर तिचे लांबलचक केस गोळा करून, आळोखे पिळोखे देत, ती तिच्या त्या आळशी हत्तिच्या वाटेने पलंगाकडे निघाली. सलीमने तिच्याकडे खोडकरपणे पाहिले आणि बाथरूममध्ये गेला. नाही, त्याला लघवी करायची नव्हती. त्याच्या मागे दार बंद करून तो भांड्याजवळ गेला, त्याला त्याची आई लघवी करताना ऐकू येत होती आणि ती खूप लघवी करत होती. दुर्मिळ अपेक्षेने तो आत आला होता, तिच्या लघवीचा तीव्र वास अजूनही हवेत होता आणि त्याच्या डोळ्यांनी टॉयलेटच्या काठावर मौल्यवान सोनेरी पिवळ्या द्रवाचे डबके आणि थेंब पाहिले. सलीमने स्वतःला त्याच्या आईच्या या नवीन गंधासाठी आमंत्रित केले, त्याने डोके खाली केले आणि वास घेतला, वास अजूनही तीव्र होता. त्याच्या आईने उत्पादित केलेल्या विविध वासांमुळे तो आश्चर्यचकित झाला, प्रत्येक एक त्याच्यासाठी मौल्यवान आहे. तिच्या रसांचा वास, तिच्या दुधाळ स्तनांचा, तिच्या केसाळ काखेचा उबदार सुगंध, तिचा घाम, तिचा श्वास, त्याच्या त्वचेवरील विपुल लाळेचा वास त्याने आधीच अनुभवला होता आणि आता त्याला तिच्या लघवीच्या तेजस्वी कस्तुरीचा वास येत होता. ते तीव्र होते पण त्याच्या तरूण संवेदनक्षमतेसाठी ते स्पष्टपणे कामुक आणि मादक वाटले. त्याने छातीभरून तीक्ष्ण वास घेतला; प्लॅस्टिकच्या रिमचा थोडासा भाग चाटण्याचाही त्याने विचार केला, पण ते खूप होईल. तो अनुभव त्याने नंतरसाठी राखून ठेवला; कदाचित त्याची इच्छा असेल की त्याने तिला स्वतःला थेट त्याच्या तोंडात सोडायला पटवून द्यावे, तो थेट उगमातून, ताजे, वाफाळणारा आणि चमकणारा तेजस्वी सोनेरी शॉवर पिऊ शकेल. देवीचा जादुई धबधबा. कल्पना थोडी बंडखोर वाटली परंतु त्याच वेळी अप्रतिम कामुक वाटली.
‘तू इतका वेळ बाथरूममध्ये काय करत आहेस… आईकडे पलंगावर ये.’ त्याला तिची हाक ऐकू आली.

सलीमला तिच्या लघवीचा वास अजून थोडा वेळ घ्यायचा होता, पण तिची हाक खूप मोहक होती. सलीमने पटकन लघवी केली, टॉयलेट पेपरने रिम साफ केली, मऊ ओल्या कागदातून तिच्या लघवीच्या बाष्पांचा शेवटचा वास घेतला, तो फ्लश केला आणि बेडरूमचा दरवाजा उघडला. सकाळचा फिकट ढगाळ प्रकाश उबदार उबदार बेडरूममध्ये एक मोहक वातावरण निर्माण करत होता. अर्धवट काढलेल्या पट्ट्यांमधून ती चादर आणि प्रीताच्या गुळगुळीत ऑलिव्ह त्वचेवर पडली, ती अंथरूणावर पडली होती. गडद आणि हलका उजेड खोलीत तिच्या वैभवशाली नग्नतेच्या स्थूल पॅन्टिंगसारखे दिसले. ती पुन्हा अर्धी झोपली होती.
पलंगावर पसरलेले तिचे मोठे वैभवशाली रूप पाहून सलीमने तिच्याकडे डोळे वटारत हलक्या पावलांनी जवळ आला, तिचे हात वर उशीखाली होते, तिचे डोके तंद्रीत विसावले होते. सलीम पलंगाच्या बाजूला बसला, त्याचे डोळे तिच्या उदात्त स्त्रीत्वावर फिरत होते आणि शेवटी पुन्हा तिच्या मोहक बगलावर विसावले. उबदार केसाळ झुडपाने त्याला इशारा केला. त्याने आपला चेहरा खाली केला आणि खोल श्वास घेतला, पुन्हा एकदा, वास नाकात गुदगुल्या करत होता. त्याच्यासाठी तिचे पिकलेले स्त्रीत्व एखाद्या सुपीक बागेसारखे होते, प्रत्येक भाग असंख्य वासांची विविध फुले, फळे आणि विविध चवींच्या रसांचे आश्वासन देतो. सलीम सुगंधित झुडूपला स्पर्श करण्यापासून स्वतःला रोखू शकला नाही. त्याच्या बारीक बोटांनी तिच्या मांसल बगलांना खोलवर झाकलेल्या मऊ पण दाट केसांच्या विळख्यात खेळले. त्याने केस खेळकरपणे फिरवले, तिच्या घामाचा आणि फेरोमोनचा लपलेला सुगंध सोडला. तो केसांशी अविरतपणे खेळू शकतो; त्याची बोटे लहान मुलांसारखी तिच्या केसांच्या झुडुपात लोळत होती, प्रीथाला त्याच्या स्पर्शाने गुदगुल्या झाल्यासारखे वाटत होते.
तिने एक उबदार उसासा टाकला, ‘अरे, थांब… संधी मिळाली तर तिथे झोपडी बनवशील आणि माझ्या बगलेत राहून शेती करशील.’ ती विनोदाने गुणगुणली.
‘खूप छान आयडिया आहे आई…’ सलीम आनंदी स्वरात म्हणाला.
प्रीथाने आपला ध्यास न सोडण्याचा निर्णय घेतला आणि ती पुढे सरकली. ‘उम्म… आणखी नाही.’ ती झोपेच्या स्वरात म्हणाली. ‘चांगल्या गोष्टीं संयम ठेवल्याशिवाय मिळत नाहीत. जरा आत्मनियंत्रण दाखव, मला आनंदी कर आणि त्यानुसार मी तुला बक्षीस देईन.’

सलीमने त्याच्या हातावर डोके टेकवले, तिच्या शरीरातील आळशी लाटांकडे टक लावून ती एखाद्या काल्पनिक सापासारखी गुंडाळली होती. तो उत्सुकतेने टक लावून पाहत होता, डोळे तिच्या रूंद गुळगुळीत पाठीच्या विस्ताराकडे फिरत होते, मांसलपणाच्या खाली हलकेच फुगलेले स्नायू, तिच्या कंबरेतील वक्र प्रत्येक सूक्ष्म हालचालीने बदलणारे आकृतिबंध. दिवसाच्या प्रकाशात तो तिच्या पाठीवर आणि खांद्यावरचे तीळ मोजू शकत होता. सलीमने उसासा टाकला. ‘मला सांग आई… मी तुला कसे आनंदी करू?’ त्याने आस्थेने विचारले.
‘मम्म… तू मला चहा करून सुरूवात करू शकतो; मला काल रात्रीपासून थोडासा हँगओव्हर जाणवत आहे.’ प्रीथा आळशीपणे बडबडली, ‘तुला स्वयंपाकघरातील डाव्या कपाटात सर्वकाही मिळेल.’
‘अर्थात आई…’ सलीम म्हणाला, ‘मी यात खूप चांगला आहे. मी चहाच्या टपरीवर काम करतो, आठवते?’
‘काम करायचा…’ प्रीताने त्याला दुरूस्त केले, ‘तु तिथे परत जाणार नाही. तू आता इथे माझ्याबरोबर आहेस, समजले?’ सलीम आनंदाने घरघर करत धावत स्वयंपाकघरात गेला, त्याने टॉवेल घालण्याचा विचार केला, पण त्याविरूद्ध निर्णय घेतला. त्याने आपल्या नग्नतेचा आनंद लुटला; त्याला विश्वातील कोणत्याही गोष्टीची भीती वाटली नाही, त्याला पूर्णपणे मोकळे वाटले कारण या स्त्रीसारख्या सुंदर देवीने त्याला जगाच्या अनिश्चिततेपासून संरक्षण आणि आराम देण्याचे वचन दिले होते.
सलीमने त्याच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम चहा बनवण्यामध्ये संपूर्ण मन लावले. त्याच्या प्रेमाने सकाळच्या गरम चहामध्ये अतिरिक्त चव जोडली. सलीमने कॅबिनेटमधून एक ट्रे आणि काही बिस्किटे काढली आणि सर्व काही व्यवस्थित मांडले. आपल्या देवी मातेची सेवा करण्याची ही संधी मिळाल्याने खूप आनंद झाला. त्याने केलेला चहा तिला कसा आवडेल असे त्याला वाटले आणि त्याने देवाला प्रार्थना केली की तो तिला प्रभावित करू शकेल.
‘चाय गरम… गरम चाय…’ सलीम हसतमुखाने आत शिरला, प्रीथा आनंदी मुलाकडे पाहत होती, तिचे लज्जतदार ओठही तृप्त हास्याने कुरवाळत होते. ट्रे घेऊन येणार्या नग्न अवस्थेत तो प्रीथासाठी खूप अभिमानास्पद आणि गोंडस दिसत होता.
‘तुला चहाच्या टपरीमध्ये असे पाहिले असते तर मी तिथून तुला चोरले असते.’ ती उठत खोडकरपणे म्हणाली.

प्रीताने ट्रेमधून कप घेतला आणि एक घोट घेतला, गरम द्रवाने तिचा कोरडा घसा शांत केला, आले आणि वेलचीच्या चवीने तिच्या तंद्रीत मज्जातंतूंना मुंग्या आल्या आणि वास अगदी मस्त होता. पहिल्या घोटानंतर तिने समाधानाने उसासा टाकला आणि सलीमचे डोळे आनंदाने उजळलेले पाहिले. ‘मी आतापर्यंत घेतलेला हा सर्वोत्तम चहा आहे.’ प्रीथा म्हणाली, अजिबात अतिशयोक्ती नाही.
तो हसत असताना तिच्या बोलण्याने तो आनंदाने थरथरत होता. त्याने बाजूच्या टेबलावर ट्रे ठेवला आणि ती कपमधून पीत असताना तिच्याकडे लाजाळू नजरेने चोरून तिच्या उशा फुगवण्यात मग्न झाला. प्रीथाला माहित होते की त्याला तिच्या जवळ यायचे आहे, तिच्या मिठीत यायचे आहे, परंतु तिच्या चहाचा आनंद घेत आराम करत असताना तिच्या सकाळच्या आनंदात व्यत्यय आणण्यास संकोच वाटत होता.
तिला समजले की तो तिला थोडी जागा देत आहे, आणि तो तिच्याबद्दल खूप प्रौढ आणि समजूतदार आहे. त्याला कळून चुकले होते की तो तिचा खूप आनंद घेत आहे, या देवीने त्याला एक अविश्वसनीय जग दाखवले आहे, त्याच्यासाठी अकल्पनीय सुखांचे दरवाजे उघडले आहेत, जर स्वर्ग असेल तर ते त्या बेडरूममध्ये आहे आणि त्याचे बेजबाबदार वागणे योग्य नव्हते. स्तब्धता दूर होत असताना तो खरोखरच विचार करत होता की हे खरे आहे की नाही, आणि त्याने गुपचूप स्वतःला चिमटा काढला, परंतु तिथे ती तिच्या सर्व वैभवशाली नग्नतेत, तिच्या कामुकतेच्या सहा फुटांच्या जवळ, राणीसारखी बेडवर बसली होती. होय, हे स्वर्ग आहे आणि तेथे देवी आपल्या विनम्र सेवेचा आनंद घेत आहे.
प्रीताने त्याला इकडे तिकडे फिरताना पाहिले आणि त्याचे लक्ष वेधण्यासाठी त्याच्याकडे बघून शिट्टी वाजवली; तो विचारात हरवलेला दिसत होता. तिने त्याच्या शेजारच्या जागेवर थोपटले, त्याच्याकडे बघून हळुवारपणे हसली. सलीमचा चेहरा आनंदाने आणि अपेक्षेने उजळला, तो एखाद्या चपळ मांजरासारखा पलंगावर चढला, प्रीथा पुन्हा ताज्या फुललेल्या उशांवर विसावली आणि तिच्या मऊ उष्णतेच्या गर्तेत विसावला. ‘ये…’ ती आमंत्रण देणार्‍या हाताने म्हणाली, सलीमने तिच्या आरामशीर आणि मांसल खांद्यावर डोके ठेवताच प्रीथाने तिचा हात त्याच्या मानेभोवती वळवला, तो अधिक आरामदायक झाला आणि त्याच्या केसांवर बोटे फिरवू लागली.


Edit page
Share this post:

मुख्य कथा: मातृत्व – प्रेमाची कहाणी