Skip to content
AstroPaper
Go back

आईला पण तेच पाहिजे होते | भाग १७

Edit page

त्यावर दिनेशने परत मा‍झ्या पाठीत एक धपाटा मारला व म्हणाला,

“यार विजय, तू खरोखरच हिजडा आहेस हिजडा. तू काही विचारच करत नाहीस. तुला कळत नाही का एवढ्या वेळा तुझे सेक्सी पुस्तक पाहून सुद्धा तिने तुला एकदाही विचारले नाही. काल सकाळी तिने तुझ्या उघड्या लंडाखाली तिचा फोटो पाहिला तरी ती काही बोलली नाही आणि आज तू पूर्ण नागडा तिच्या अंगावर पडला, तुझा सोटा तिच्या हाताला लागला तरी ती तुला एक शब्दही बोलली नाही, आरडाओरडा केला नाही, रागावली नाही. उलट तिनेच मौन धारण केलेले आहे.

याचा स्पष्ट अर्थ असा होतो की तिला पण तुझ्याकडून झवून घ्यायचे आहे. तिला तुझा सोटा आवडलेला आहे यात तिळमात्र शंका नाही. मला तर असे वाटते की ज्यावेळी तू तिच्या अंगावर पडला होतास तेव्हा तिच्या कमरेला काही दुखापत वगैरे झालेली नसेल. ती केवळ तुझी वाट पाहत असेल. तुझ्याकडून पहिली चाल होण्याची ती वाट पाहत असेल त्यामुळेच काहीही हालचाल न करता तशीच पडून राहिली होती. ती तुझी सख्खी आई असल्यामुळे तिच्याकडून सुरूवात होणार नाही हे तर सत्यच आहे परंतु तू सुरूवात करावीस अशी तिची अपेक्षा असावी.”

“परंतु तू तिच्या अंगावरून उठल्यामुळे तिचा नाईलाज झाला व ती पण उठून बाहेर निघून गेली. मी तुला सांगत होतो ना की दहा दिवसांच्या आधीच तूझी आई तुझ्या खाली येईल म्हणून. आणि तशी ती तुझ्या खाली आली होती परंतु तुला जमले नाही. माझे सगळे डाव एकदम बरोबर पडले होते पण तुलाच त्याचा फायदा घेता आला नाही, विजय.”

दिनेश पुढे बोलला,

“आता आपल्या नियोजनाप्रमाणे सगळे प्रकार आपण केलेले आहेत, आपल्याकडून काहीही करणे आता शिल्लक नाही. ठीक आहे आता एक संधी तर तू गमावलेलीच आहे परंतु लक्ष्यात ठेव मला खात्री आहे की ती तुला दुसरी संधी पण देण्याचा प्रयत्न करेल. मात्र त्यावेळी पण तुझ्याकडून काही प्रयत्न झाले नाही तर मग ती तुला विसरून जाईल व दुसरा मार्ग पकडेल. मग मात्र ती तुला कधीही मिळू शकणार नाही. आता तूच विचार कर आणि पुढील संधीचा फायदा घेऊन तुझ्या आईला तुझी बायको बनव. काही अडचण आली तर विचार, मी तुला नक्की मदत करेल.”

मी दिनेशचे आभार मानले आणि परत घरी निघालो. सकाळच्या प्रसंगाविषयी आई कोणाला काही बोलणार नाही याची खात्री होती कारण त्यामध्ये माझी काहीच चूक नव्हती पण बाबांना याविषयी माहिती म्हणून जर सांगितले तर मोठी समस्या होईल. दिनेशच्या बोलण्यामुळे माझ्यामध्ये जरा आत्मविश्वास निर्माण झाला होता व यापुढे जर अशी कोणतीही संधी चालून आली तर तिचा पूरेपूर फायदा घ्यायचा असे मी ठरविले मग त्याचे परिणाम काहीही झाले तरी चालेल. आता आपण अजून काही करण्याची आवश्यकता नाही. तिने आपला सोटा पाहिलेला आहे व हाताळला देखील आहे त्यामुळे आता फक्त एखादी संधी आली तर सोडायची नाही एवढेच.

मी घरी गेल्यावर सरळ मा‍झ्या रूममध्ये जाऊन बसलो. लता शाळेतून घरी आलेली होती व काहीतरी आईला सांगत होती. आई लताला सकाळच्या प्रसंगाबद्दल काही सांगणार याची खात्री होती पण त्यांच्यात असे काय संभाषण चालले आहे, हे काही कळेना. आई आता माझ्याशी बोलत नव्हती त्यामुळे मी पण तिच्याशी बोलायला घाबरू लागलो. आता तिच्या शरीराकडे निरखून बघायची पण भीती वाटायला लागली होती.

थोड्या वेळाने लता मा‍झ्या रूममध्ये आली व म्हणाली,

“काय रे आता राहिले का तुझे पोट दुखायचे?”

मी म्हणालो,

“हो, आता नाही जास्त दुखत.”

ती बोलली, “चल तुला आईने जेवायला बोलावले आहे.”

मी म्हणालो, “तू का आली सांगायला, आई का नाही आली?”

त्यावर लता म्हणाली,

“अरे, ती माझी कँपची तयारी करते आहे, उद्यापासून आमचा आठ दिवसांचा एन. एस. एस.चा कँप आहे त्यासाठी सर्व आवराआवर चालू आहे.”

मी विचारले, “कुठे आहे कँप तुमचा?”

ती म्हणाली, “लोणावळ्याला.”

मी म्हणालो, “अरे वा, मजा आहे तुमची, लोणावळ्यामध्ये आठ दिवस मज्जा करणार तुम्ही.”

लता बोलली,

“हो मला पण खूप छान वाटतंय, आम्ही आठ दिवस खूप मज्जा करणार तिथे. ये लवकर जेवायला, आम्ही वाट पाहितोय तुझी.”

लता आठ दिवस कँपला जाणार हे ऐकून मला खूप आनंद झाला व थोडे दुःखही वाटले. आनंद यासाठी झाला की पुढील आठवडाभर दिवसभर घरात फक्त मी आणि आईच असणार आहे आणि दुःख यामुळे वाटले की सकाळच्या प्रसंगामुळे आई खूप नाराज झालेली आहे आणि तिने माझ्याबरोबर अबोला धरलेला आहे. ती जर माझ्याशी बोलत असती तर पुढच्या दोन तीन दिवसात काहीही करून तिला पटवले असते व लता परत यायच्या आत मी आई बरोबर सेटींग लावली असती.

दुसर्या क्षणी डोक्यात विचार आला की सकाळी जर आपण आईला ठोकले असते तर किती सोपे झाले असते, तिच्या मनाची तयारी झाली असती व पुढचे आठ दिवस दररोज तिला मनसोक्त झवलो असतो कारण दिवसभरात कधी ना कधी गाठलेच असते. खरंच दिनेश जे बोलला ते खरंच आहे, माझ्यासारखा मुर्ख मीच आहे. आता परत तिला जाळ्यात अडकवायला किती दिवस लागतात कोणास ठाऊक? आणि आता ती माझ्यापासून नेहमी सावध राहील.

मा‍झ्या मनात विचारांचे सारखे चक्र फिरत होते. तेवढ्यात आई मा‍झ्या रूममध्ये आली व दरवाजामध्ये उभी राहून माझ्याकडे रागाने बघू लागली. मी तिच्याकडे एकदाच पाहिले आणि खाली मान करून बाहेर जाऊ लागलो. आईने एका हाताने मला दरवाजामध्ये आडवले व मोठ्या आवाजात विचारले,

“जेवायचे नाही काय तुला?”

मी घाबरतच म्हणालो, “हो.”

ती म्हणाली, “किती वेळा बोलवायचे तुला?”

मी काहीही उत्तर न देता सरळ हॉलकडे गेलो व सोफ्यावर जाऊन बसलो. आई पण मा‍झ्या मागे मागे आली आणि किचनमधून जेवणाचे ताट घेऊन हॉलमध्ये टेबलावर ठेवले व म्हणाली,

“घे जेवून लवकर, थंड होऊन जाईल.”

मला आता थोडे हायसे वाटले होते कारण सकाळच्या प्रसंगापासून आई माझ्याशी बोलत नव्हती आणि आता रागाने का होईना पण तिने बोलायला सुरूवात तर केलेली आहे. कदाचित सकाळी माझी काही चूक नव्हती हे तिच्या लक्ष्यात आलेले असावे. आणि एवढे होऊनही मी तिला काहीही केले नाही त्यामुळे मा‍झ्या मनात तिच्याविषयी काही पाप नाही असे तिला वाटले असेल त्यामुळेच तिने माझ्याशी बोलायला सुरूवात केली असावी.

जेवण करून झाल्यावर मी तसाच सोफ्यावर टीवी बघत बसलो होतो. थोड्या वेळाने लता व आई तेथे आल्या आणि मा‍झ्या समोरच्या सोफ्यावर बसल्या. आई माझ्याशी बोलायला लागली होती त्यामुळे मला जरा धीर आला होता व आता आपण पण आईशी बोलले पाहिजे असे ठरविले. पण तिच्याशी काय बोलणार आणि कशी सुरूवात करणार काही कळेना. मग मी आधी लताशी बोलायला सुरूवात केली.

तिला विचारले,

“लता, उद्या किती वाजता जाणार आहात तुम्ही?”

लता बोलली,

“अरे सकाळी लवकर सहा वाजताच गाडी निघणार आहे शाळेपासून, त्यामुळे घरून साडे पाच वाचताच जावे लागेल.”

तेवढ्यात आईनेच मला विचारले, “विजय, लताची बॅग घेऊन जाशील का तिला सोडवायला?”

आईच्या आवाजातील फरक मला जाणवला होता, तिने आता नेहमीप्रमाणेच मला विचारले होते. सकाळपासून ती माझ्याशी बोलत नव्हती, मघाशी माझ्याबरोबर रागाने बोलली व आता नेहमीप्रमाणे नॉर्मल आवाजात मला विचारले होते. कदाचित आईचा राग गेलेला आहे असे मला वाटले, कदाचित सकाळच्या प्रसंगाबद्दल तिने मला माफ केलेले आहे असे वाटले त्यामुळे मी खूप आनंदी झालो होतो व लगेच आईला म्हणालो, “ठीक आहे, जाईल मी लताला सोडवायला.”

मला आता मा‍झ्या डोक्यावरचे ओझे कमी झाल्यासारखे वाटत होते. मी आता मोकळा श्वास घेऊ लागलो होतो कारण सकाळपासून मा‍झ्या मनात नुसती घुसमट चालू होती. ज्याअर्थी आई नॉर्मल झालेली आहे आणि आपल्याबरोबर नेहमीप्रमाणे व्यवहार करू लागली आहे त्याअर्थी पुढच्या आठ दिवसात ती पटेल असे मला वाटत होते. आईशी आता जास्त जवळीक साधून तिला प्रेमाने मिळविले पाहिजे असे ठरविले कारण एकदा प्रेम निर्माण झाले की मग संबंध आपोआप जुळतात.

मला आता आई आणि माझ्यातील शारीरिक संबंधांबाबत शुभसंकेत मिळत चालले होते. दिनेशने दहा दिवसांत आई माझ्याकडून झवून घेईल असे असे सांगितले होते. त्याप्रमाणे पहिल्या दोन दिवसात तिने माझ्याकडील सेक्सी पुस्तके पाहिली होती, पुढच्या दिवशी मला अंथरूणावर नागडे तिच्या फोटोला झवलेले पाहिले आणि आज चौथ्या दिवशी बाथरूममध्ये आम्ही दोघे एकमेकांच्या अंगावर पडलेलो होतो.

आजचे दुसरे आश्चर्य म्हणजे लता पण आठ दिवसांसाठी घरामध्ये नसणार. या सर्व गोष्टी पाहिल्या तर रोज काही ना काही प्रगती होत आहे असे दिसते आणि असेच चालू राहिले तर उद्या किंवा परवा नक्कीच काही तरी घडेल आणि मी आईला झवलेलो असेल हे नक्की. पुढच्या दोन दिवसात आणखी बरेच काही घडणार होते पण त्याची मला काडीचीही कल्पना नव्हती.

आजची संधी जरी मा‍झ्या पोरकटपणामुळे गमावली असेल पण त्याची परतफेड घेतल्याशिवाय मी राहणार नाही. मा‍झ्या मनात अशा असंख्य विचारांची घालमेल चालूच होती तेवढ्यात आईने मला पुन्हा विचारले,

“विजय अरे, लता आठ दिवस कँपला जाणार असल्यामुळे तिला काही गोड पदार्थ करून द्यायचे आहेत तेव्हा तू दुकानात जाऊन काही किराणा माल घेऊन येतोस का?”

आईने असे विचारल्यावर मी लगेच तयार झालो. आता तिने काहीही करायला सांगितले तरी मी करणारच होतो कारण तिचा अबोला आता संपला होता, माझ्याविषयी राग पण कमी झालेला होता. आता उलट मीच आईशी जास्त बोलण्याचा, तिच्या जवळ जाऊन तिच्याशी प्रेमाणे वागण्याचा प्रयत्न करणार होतो. मी लगेच सायकल काढली, आईकडून बाजाराची पिशवी व सामानाची यादी घेतली व पंधरा वीस मिनिटांतच सगळा माल घेऊन आलो.

मी किराणा मालाची पिशवी व राहिलेले पैसे आईकडे दिले आणि मा‍झ्या रूममध्ये येऊन बसलो. मा‍झ्या पाठोपाठ बाबाही घरी आले होते. आज ते एवढ्या लवकर घरी का आलेत काही कळेना कारण दररोज संध्याकाळी सातच्या नंतर ते येतात, आज मात्र तीन वाजताच आलेत. त्यांना पाहून आई व लता किचनमधून हॉलमध्ये आल्या व त्यांच्यामध्ये काहीतरी चर्चा चालू होती.

तेवढ्यात मी पण हॉलमध्ये गेलो. मला पाहून बाबा म्हणाले,

“काय रे तुझे पोट दुखायचे राहिले का?”

त्यांनी असे विचारताच आईने माझ्याकडे एक कटाक्ष टाकला.

मी म्हणालो, “हो बाबा, थोडं थोडं दुखतय पण आता बरं आहे.”

तोपर्यंत आई माझ्याकडेच बघत होती.

बाबांनी मी जायच्या आधीच लता व आईला सांगितले होते त्यामुळे मी गेल्यावर ते मलाही सांगू लागले की ऑफीसच्या कामासाठी त्यांना अर्जंट तीन दिवसांसाठी दिल्लीला जावे लागणार आहे, आज रात्री बारा वाजताची फ्लाईट आहे. येण्याचे अजून निश्चित नाही परंतु दोन ते तीन दिवसात काम आटोपले की ते लगेच निघून येणार आहेत.


Edit page
Share this post:

मुख्य कथा: आईला पण तेच पाहिजे होते